غمگینم

غمگينم پسر عزیزم آراد من برای اومدنت از روی تو خجالت می کشم .اگر نقش الهی رو بگذاریم کنار این من بودم که خواستم تو باشی . من خواستم که فرزندی داشته باشم و طعم مهر به فرزند رو که غیر از چهار طعم اصلی مادی است ، بچشم . تو نخواستی که باشی ، شاید هم در عدم خواستی و اما من نمیدانم ، بر پایه دانسته ها قضاوت باید کرد .من آنچه را که بخاطر سختی های زندگی ات درباره تولدت و درباره نقش من در این مسئله در ذهنت می گذرد میدانم و اما پدرم نمی دانست . پدرم شرمنده نیست آراد ! پدرم هیچ تلاشی برای پريدنم نکرد ، ک